آموزش بیمه

قوانین بیمه

در ‌‌دنیای امروز بیمه و آشنایی با قوانین بیمه جزء اولین و مهم‌ترین نیاز ‌های تمامی افراد حقیقی و حقوقی است.
متأسفانه هنوز هم افرادی وجود دارند که آنطور که باید به اهمیت موضوع بیمه توجه نمی‌کنند و خود و عزیزانشان را تحت پوشش بیمه قرار نمی‌دهند.
زندگی همه ما ممکن است به دلیل مشکلات پیش بینی نشده ای مثل زلزله، سیل، بیماری‌های سخت، تصادف و … کاملا تحت تأثیر قرار بگیرد و هزینه‌هایی را به وجود بیاورد که برای تأمین آن‌ها به کمک دیگران نیاز داشته باشیم.
در چنین شرایطی داشتن بیمه کمک بسیار بزرگی به ما خواهد کرد و افراد بدون نیاز به کمک گرفتن از کسی و از بین رفتن عزت نفس خود قادر به حل مشکلات تا حدود زیادی خواهند بود.

بیمه‌‌ها در کشور ما دو دسته بیمه‌های اجتماعی و بازرگانی تقسیم می‌شوند.

  • بیمه‌های اجتماعی در دسته بیمه‌های اجباری قرار دارند که شامل بیمه بازنشستگی و خدمات درمانی می‌باشد.
  • بیمه‌های بازرگانی به دوسته بیمه‌های اموال و شخص قابل تقسیم هستند و در دسته‌بندی بیمه‌های اختیاری قرار دارند.

در این محتوا قوانین بیمه در زمینه‌های مختلف مورد بررسی قرار خواهد گرفت، امیدواریم که برای شما مفید واقع شود.
اگر علاقمند به مباحث بیمه هستید می‌توانید مقاله‌های حق بیمه و بیمه تامین اجتماعی و پرداخت حق بیمه را مطالعه فرمایید.

قوانین بیمه در سال ١٣١۶ توسط مجلس شورای ملی به تصویب درآمدند.

قوانین مصوب در حوزه معاملات بیمه

ماده١_

بیمه قراردادی است که مطابق آن مطابق آن یک طرف تعهد می‌کند در ازای پرداخت وجه یا وجوده، از طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارد شده بر آن را جبران کرده و یا وجه معینی را به او پرداخت کند متعهد را بیمه‌گر، طرف تعهد را بیمه گذار و مبلغی که به بیمه گذار به بیمه گر می پردازد را حق بیمه می گویند آنچه را که بیمه می‌شود نیز موضوع بیمه می‌نامند.

ماده ٢_

قرارداد بیمه و شرایط آن باید به صورت مکتوب در سند مرسوم یعنی بیمه نامه ذکر گردد.

ماده ٣_

بیمه نامه باید شامل موارد زیر باشد:

  • تاریخ عقد قرارداد
  • نام بیمه گر و بیمه گذار
  • موضوع بیمه
  • حادثه یا خطری که قرارداد به آن دلیل عقد شده
  • تاریخ شروع و پایان بیمه
  • حق بیمه
  • میزان تعهد بیمه‌گر در صورت بروز حادثه

ماده۴_

موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت، همچنین ممکن است بیمه برای حادثه یا خطری باشد که در صورت وقوع بیمه گذار متضرر می‌شود.

ماده ۵_

بیمه گذار ممکن است اصیل باشد یا به یکی از عناوین قانونی نمایندگی صاحب مالیات شخص ذینفع را داشته باشد، حتی ممکن است مسولیت حفظ آن را از طرف صاحب مال داشته باشد.

ماده ۶_

هر کس حق بیمه را پرداخت می‌کند بیمه متعلق به خود اوست مگر اینکه در بیمه نامه ذکر شود که بیمه برای شخص دیگری پرداخت می‌شود.

ماده ٧_

طلبکار می‌تواند مالی را که در نزد او وثیقه یا رهن است را بیمه دهد و به این ترتیب هرگاه حادثه‌ای برای این کار اتفاق بیفتد، خساراتی که بیمه‌گر باید پرداخت کند تا میزان آنچه را که بیمه گذار در تاریخ وقوع حادثه طلبکار است به شخص او و بقیه به صاحب مال تعلق خواهد گرفت.

ماده ٨_

در صورتی که مالی بیمه شده باشد در مدتی که بیمه باقی است نمیتوان آن مال را به نام همان شخص و از همان خطر مجددا بیمه نمود.

ماده ٩_

در صورتی که مالی کمتر از قیمت واقعی بیمه شده باشد نسبت به بقیه قیمت می‌توان آن را بیمه کرد در این صورت هر یک از بیمه گران به نسبت مبلغی از مال که بیمه کرده است مسئول خواهد بود.

ماده ١٠_

در حالتی که مالی به کمتر از قیمت واقعی بیمه شده باشد بیمه گر فقط به میزان مبلغی که بیمه کرده است مسول خسارت خواه بود.

فسخ و بطلان

ماده ١١_

در صورتی که بیمه گذار یا نماینده او با قصد تقلب مالی را بیشتر از قیمت واقعی هنگام عقد قرارداد بیمه کرده باشند، حق بیمه باطل و حق بیمه دریافتی قابل استرداد نیست.

ماده ١٢_

هرگاه بیمه گذار عمدا از اظهار مطالبی خودداری نماید یا اظهارات کاذب ارائه نماید که موضوع خطر را تغییر داده یا از اهمیت آن در نظر بیمه‌گر بکاهد قرارداد عقد شده باطل خواهد شد و همچنین بیمه‌گر می‌تواند علاوه بر عدم استرداد حقوق بیمه پرداخت شده حقوق به تعویق افتاده را نیز طلب نماید.

ماده ١٣_

اگر اظهارات غیر واقعی یا ذکر نکردن پاره‌ای از مطالب غیر عمد باشد قرار داد باطل نخواهد شد.

ماده ١۴_

بیمه‌گر مسئول خسارات ناشی از تقصیر بیمه گذار یا نمایندگان او نخواهد بود.

ماده ١۵_

بیمه گذار باید برای جلوگیری از خسارات احتمالی، مراقبت‌هایی را که هر فرد از مال خود می‌نماید را انجام دهد.
به طور مثال هنگام نزدیک شدن حادثه یا وقوع  آن اقداماتی را که برای جلوگیری از سرایت و توسعه خسارت لازم است را به عمل آورد.

ماده ١۶_

اگر بیمه گذار در اثر عملی که خودش انجام داده است خطری را که به مناسبت آن بیمه منعقد شده است را تشدید کند یا یکی از کیفیات آن بیمه که منعقد شده است را تشدید کند یا اگر یکی از کیفیات یا وضعیت موضوع موضوع بیمه را طوری تغییر دهد که اگر وضعیت مزبور قبل از قرارداد موجود بود بیمه‌گر حاضر به عقد قرارداد برای شرایط مذکور نمی‌گشت، باید بیمه‌گر را بلافاصله از آن مطلع نماید.

ماده ١٧_

در صورت فوت بیمه گذار یا انتقال موضوع بیمه به دیگری اگر ورثه کلیه تعهداتی را که موجب عقد قرارداد به عهده بیمه گزار بوده‌است در مقابل بیمه‌گر اجرا کند عقد بیمه به نفع ورثه و به اعتبار خود باقی می‌ماند.

ماده ١٨_

اگر معلوم شود خطری که برای آن بیمه به عمل آمده قبل از عقد قرارداد واقع شده بوده است قرارداد بیمه باطل و بی اثر خواهد بود، در این صورت اگر بیمه‌گر وجهی از بیمه گذار گرفته باشد عشر از مبلغ مذبور را به عنوان مخارج کسر و بقیه باید به بیمه گذار مسترد دارد.

مسئولیت بیمه‌گر

ماده ١٩_

مسولیت بیمه‌گر شامل تفاوت قیمت مال بیمه شده بلافاصله قبل از وقوع حادثه، با قیمت باقی مانده آن بلافاصله بعد از حادثه است که خسارت حاصل شده به پول نقد پرداخته خواهد شد.
مگر اینکه حق تعویض یا تعمیر برای بیمه‌گر در سند بیمه پیش‌بینی شده باشد، در اینصورت باید بیمه‌گر موضوع بیمه را در مدتی که عرفان کمتر از آن نمی‌شود تعمیر کرده یا عوض را تهیه کرده و پرداخت نماید.

ماده ٢٠_

بیمه‌گر در شرایطی که عیب ذاتی برای مال ایجاد شود مسئول خسارات نیست مگر اینکه در بیمه نامه شرط خلافی شده باشد.

ماده ٢١_

خساراتی که در اثر حریق بیمه‌گر مسئول آن خواهد بود:

  • خسارت وارد شده به موضوع بیمه حتی اگر حریق در نزدیکی آن اتفاق افتاده باشد.
  • هرگونه خسارت یا تنزل قیمت وارد شده به اموال از آب یا هر وسیله دیگری که از آن برای خاموش کردن آتش استفاده شده باشد.
  • تلف شدن یا معیوب شدن مال در هنگام نجات آن از حریق
  • خسارت وارد شده به اموال بیمه شده در نتیجه خراب کردن کلی یا جزئی بنا برای جلوگیری از سرایت یا توسعه حریق

ماده ٢٢_

  • در بیمه حمل و نقل قیمت مال در مقصد
  • در بیمه منافعی که متوقف بر امری است، منافعی که در صورت پیشرفت امر عاید بیمه‌گذار می‌شد.
  • در بیمه محصول زراعتی قیت آن در سر خرمن و موقع برداشت محصول، برای تعیین میزان واقعی خسارت مخارج و حق‌الزحمه که در صورت عدم وقوع حادثه به مال تعلق می‌گرفت از اصل قیمت کسر خواهد شد و در هر صورت میزان خسارت از قیمت معین شده در بیمه نامه تجاوز نخواهد کرد.

ماده ٢٣_

در بیمه عمر، نقص یا شکستن عضوی از اعضای بدن، مبلغ پرداختی بعد از مرگ یا نقص عضو باید به طور قطع در هنگام عقد قرارداد بین طرفین بیمه معین شود.

ماده ٢۴_

اگر فردی بیمه عمر داشته باشد و فوت کند، بیمه مبلغ را به ورثه قانونی فرد متوفی پرداخت می‌کند. 
در غیر این صورت، اگر هنگام عقد قرارداد نام شخصی در بیمه نامه قید شده باشد، مبلغ به آن شخص پرداخت می‌شود.

ماده ٢۵_

بیمه گذار حق این را دارد که ذینفع در سند بیمه خود را تغییر دهد،مگر این که آن را به شخص دیگری انتقال داده باشد و بیمه نامه را هم به او تسلیم کرد باشد.

ماده ٢۶_

در تمام مدت اعتبار بیمه عمر فرد می‌تواند وجه معین در بیمه نامه را به دیگری منتقل نماید که در این صورت باید سند به امضای هر دو طرف یعنی انتقال دهنده و بیمه‌گر برسد.

ماده ٢٧_

اثرات قانونی انتقال وجه بیمه عمر از تاریخ فوت فرد بیمه شده آغاز می‌شود، اما اگر بیمه گذار بابت آن وجهی دریافت کرده باشد یا نسبت به آن با بیمه‌گر معامله نموده باشد، در کمال اعتبار خواهد بود.

ماده ٢٨_

بیمه‌گر مسئول خسارات ناشی از جنگ و شورش نخواهد بود مگر اینکه در بیمه نامه قید شده باشد.

ماده ٢٩_

در صورت بروز حادثه و پرداخت خسارت برای اموال منقول، بیمه گذار از هرگونه مسولیت در قبال ثالث بری می‌شود.

ماده ٣٠_

بیمه‌گر در حدودی که خسارت‌های وارده را قبول و پرداخت می‌کند در قبال اشخاصی که مسئول وقوع حادثه هستند قائم مقام بیمه گذار خواهد بود اما اگر بیمه گذار اقدامی کند که با شرایط عقد شده در بیمه نامه مغایرت داشته باشد در مقابل بیمه‌گر مسئول شناخته می‌شود.

ماده ٣١_

در صورت توقف یا افلاس بیمه‌گر، بیمه گذار حق فسق قرارداد را خواهد داشت.

ماده ٣٢_

در صورت ورشکستی بیمه‌گر، بیمه‌گذاران نسبت به دیگر افراد طلبکار در اولویت هستند و در بین معاملات صورت گرفته الویت با بیمه عمر می‌باشد.

ماده٣٣_

بیمه‌گر نسبت به حق بیمه در مقابل هر گونه طلبکاری برای مال بیمه شده تقدم دارد، حتی اگر طلب سایرین به موجب سند رسمی باشد.

ماده ٣۴_

اگر در یک بیمه نامه موضاعات مختلفی بیمه شده باشند، حتی اگر در یک مورد تقلب صورت بگیرد، این تقلب به تمام موارد موجود در بیمه نامه سرایت کرده و قرارداد عقد شده در کل باطل خواهدشد.

ماده ٣۵_

طرفین بیمه می‌توانند در قراردادهای خود هر شرط دیگری را لحاظ بنمایند.

ماده ٣۶_

مرور زمان دعاوی ناشی از بیمه دو سال است که تاریخ شروع آن از ابتدای تاریخ وقوع حادثه خواهد بود، به این ترتیب دعاوی که قبل از اجرای این قانون در محاکم طرح شده باشند مشمول این ماده نخواهند بود.

ممنون از همراهیتان.
مجموعه AccTrain  طی سالها تلاش ارائه کننده انواع نرم افزارحسابداری موجود در بازار می باشد.
مفتخریم پاسخ گوی نیاز شما باشیم .

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص بیمه با ما همرا باشید.

مباحث مرتبط :





نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا